Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Mitologia - Historia Hellady

wschodniej części Grecji. Polis musiało mieć swobodę w polityce wewnętrznej oraz zagranicznej. Obywatel myślał tylko w kategoriach swego miasta, stąd brak tendencji zjednoczeniowych w świecie greckim. W tym okresie zaczęły też powstawać mające religijny charakter amfiktionie, czyli związki miast lub plemion połączone kultem jakiegoś boga, które urządzały wspólne igrzyska czy zebrania. Największe znaczenie odgrywała amfiktionia delficka skupiająca Ateny, Spartę oraz Tesalię a opiekująca się świątynią Apollina w Delfach.

Na skutek deficytu ziemi i wywoływanych przez to napięć społecznych arystokracja grecka rozpoczęła w ósmym wieku trwającą do szóstego wieku p.n.e. kolonizację. Zajęli Grecy cieśniny Bosfor i Hellespont, wybrzeża Azji Mniejszej, Korkyrę, południową Italię oraz Sycylię. Założono tam takie kolonie jak Kyme, Tarent, Mesynę, Naksos. Kolonizacja grecka dotarła tez do Francji a nawet Hiszpanii. Wszędzie na nowych terytoriach zaprowadzano ustrój w postaci polis. Było to przyczyną słabości Grecji podzielonej i rozbitej na liczne, małe jednostki polityczne, mające małe szanse obrony przed potencjalnym dobrze zorganizowanym napastnikiem. Kolonie dostarczały Grekom surowce, drzewo, zboże, skóry i niewolników. Rozwinął się znacząco grecki handel morski, pod kontrolą Greków znalazło się Morze Śródziemne. Na konkurencję ze strony Kartaginy napotkali Grecy na Korsyce i Sycylii. Był to m.in. czynnik, który zadecydował o zakończeniu kolonizacji w szóstym wieku p.n.e.

W dobie Wielkiej Kolonizacji coraz ostrzej rysował się podział w społeczeństwie greckim na arystokrację uznającą siebie za dobrych i pięknych oraz ludność chłopską. Chłopi coraz częściej zaczęli wysuwać hasła podziału ziemi oraz zniesienia niewoli za długi. W czasie zaostrzających



Komentarze

    8 + 7 =    

Informacje