Motyw ten najlepiej uwidacznia się w postaci Widma Złego Pana. To duch dziedzica, który za życia traktował poddanych chłopów okrutnie, bezlitośnie bijąc ich lub pozostawiając samym sobie, kiedy byli wygłodzeni i wybiedzeni. Za brak miłosierdzia musi teraz tułać się po świecie, rozszarpywany przez ptaki, które symbolizują zmarłych z jego powodu ludzi, i błagać dawnych poddanych o jedzenie, aby móc wyzwolić się z czyśćca. Jego postać pokazuje, że za każde przewinienie nastąpi odpowiednia kara, jeżeli nie na ziemi, to w niebie. Nikt, nawet bogata szlachta, nie może czuć się bezkarna.
Dziady cz.II - Motyw winy i kary
Informacje
- Lektura:Dziady cz.II
- Epoka: Romantyzm
- Autor:Mickiewicz Adam
- Redakcja:Streszczenia.pl
-
Treść lektury
Postacie
Motywy literackie
Inne lektury autora
Oda do młodości
Widok gór ze stepów Kozłowa
Konrad Wallenrod
Do Matki Polki
Stepy Akermańskie
Dziady cz. IV
Gdzie tu mój trup...
Ballady i romanse
Bakczysaraj
Pieśń Filaretów
Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego
Cisza morska
Polały się łzy
Pan Tadeusz
Dziady cz. III
Bakczysaraj w nocy
Do Joachima Lelewela
Grażyna
Burza
Śmierć pułkownika
Reduta Ordona
Bajki Mickiewicza
Nad wodą wielką i czystą
Do M***
