Dziady cz.II - Motyw ludowy

Obrzędy Dziadów sięgają czasów pogańskich. Współcześnie autorowi obchodzono je po kryjomu, ponieważ jako niezgodne z nauką Kościoła były tępione. Na przeprowadzenie ceremonii wybierano najczęściej puste kaplice lub domy. Stwarzano atmosferę grozy wspieraną specyficzną muzyką i malowidłami o zbliżonej tematyce. Chór potęgował tajemniczość i wyjątkowość spotkania. Pomimo tego, iż obrzęd Dziadów jest obrzędem pogańskim, nakładają się na niego również elementy wiary chrześcijańskiej. Dziady przypadają na okres bliski dnia zadusznych, co również wskazuje na powiązanie z tą wiarą. Przywołuje się także ofiary przebywające w czyśćcu, którego motyw jest zaczerpnięty niewątpliwie z religii chrześcijańskiej, podobnie jak marzenie Zosi o dostaniu się do Nieba, czy Złego Pana do Piekła. Przestrogi wypowiadane przez duchy są bardzo znamienne i moralistyczne. Nakazują nam zastanowić się nad sensem tych słów i przyrównać postępowanie duchów do naszego życia. Kara, jaka spotkała widma spotka i nas. Oprócz niewątpliwej strony rozrywkowej widowiska, ludzie oczyszczają też w ten sposób własne sumienia. Próbują pomóc duchom lub chociaż wysłuchać ich problemów i rozterek.