Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Lot nad kukułczym gniazdem - Randle McMurphy – dobry łotr. Charakterystyka postaci.

bójek i seksu.

Już od jego pojawienia się w szpitalu wiadomo, że jest to osoba nietuzinkowa. McMurphy już w drzwiach oddziału śmieje się na głos – jest to pierwszy prawdziwy śmiech słyszany w szpitalu od lat, bowiem pacjentom wolno tylko uśmiechać się, ale śmianie na głos jest zabronione. Pewny siebie i swoich możliwości, McMurphy pragnie przejąć dowodzenia nad pacjentami. Na spotkaniach w grupie stara się za wszelką cenę wyprowadzić z równowagi siostrę Ratched. Odpowiada bezczelnymi uwagami na jej złośliwe, pełne insynuacji pytania. Stopniowo zaczyna bawić to nie tylko zastraszonych pacjentów, ale także oddziałowego doktora Spivey’a.

Randle zakłada się z pacjentami, że uda mu się wyprowadzić Ratched z jej niezmąconej równowagi i spokoju w ciągu tygodnia. Nie ma żadnych oporów, żeby żądać od siostry zmian ustalonego planu, nie obawia się też konsekwencji paradowania po oddziale w samym ręczniku (w rzeczywistości, McMurphy miał na sobie bokserki z wielorybami, co świadczy także o jego ogromnym poczuciu humoru) czy wybicia szyby w dyżurce pielęgniarek. Doprowadza Ratched do złości i krzyku, co uważa za spory sukces. Za karę zostaje skierowany kilkukrotnie na zabiegi elektrowstrząsowi, ale podchodzi do nich całkiem spokojny i beztroski, co także wzbudza podziw u innych pacjentów.

Randle zaprzyjaźnia się z Wodzem Bromdenem, który dzięki niemu nabiera własnego zdania, odzyskuje swoją świadomość i ostatecznie ucieka ze szpitala. Nie tylko Wódz staje się na powrót mężczyzną, także pozostali pacjenci z kukiełek kierowanych przez Ratched, zmieniają się w niezależnych ludzi. Randle wprowadza w ich życie zmiany, takie jak wypady na wycieczki czy nocne imprezy na oddziale.

Zmiana i kryzys w zachowaniu McMurphy’ego przychodzi, kiedy ten



Komentarze

    6 + 1 =