Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Król Edyp - streszczenie

nie wiedział, kim jesteś.”) Król jest jednak zdeterminowany i chce za wszelką cenę doprowadzić śledztwo do końca.


Stasimon III

Po wysłuchaniu opowieści sługi Polybosa, Chór błędnie zakłada, że Edyp może być nawet dzieckiem bogów. Starcy śpiewają pieśń pochwalną, opiewającą Kiteron – miejsce odnalezienia młodego Edypa, przyszłego króla Teb.


Epeisodion IV

Przed oblicze króla stawia się były sługa Lajosa. Według sługi Polybosa, starzec miał niegdyś podarować mu chłopca porzuconego w górach. Pasterz rozpoznaje Edypa i nie chce wyznać pełnej prawdy. Zagrożony uwięzieniem przyznaje, że porzucone dziecko było z rodu króla Lajosa. Dodaje, że otrzymał chłopca z ręki królowej Teb. Nie chciał uśmiercić niemowlęcia, więc z litości oddał je obcym na wychowanie. Edyp, poznawszy prawdę, podsumowuje swoje życie słowami: “O słońce, niechby już cię nie oglądał! / Życie mam, skąd nie przystoi, i żyłem, / Z kim nie przystało – a swoich zabiłem.”


Stasimon IV

Chór opłakuje los króla, wypowiadając kwestie o tym, że przeznaczeniem człowieka jest nieszczęście. Przypomina przeszłe, wielkie czyny Edypa: walka o wolność miasta, rycerskość i sprawiedliwe panowanie nad mieszkańcami Teb. Śpiewacy ubolewają nad tragizmem losu człowieka, który w ciągu dnia z króla stał się wygnańcem.


Exodos

Posłaniec informuje Chór o samobójczej śmierci Jokasty i okaleczeniu Edypa. Zrozpaczona kobieta powiesiła się w sypialni. Król, znalazłszy zwłoki, wykłuł sobie oczy sprzączkami z szaty żony. Nieszczęśliwy Edyp postanawia obwieścić wszem i wobec hańbę, jaka spotkała Labdakidów. Jest świadom ogromu tragedii, jaka spotkała jego rodzinę. Postanawia opuścić Teby jako wygnaniec. Niespodziewanie pojawia się Kreon. Król prosi go o pogrzebanie Jokasty i przyprowadzenie swych córek – Ismeny i Antygony.


Komentarze

    8 + 2 =