Utwór pierwotnie stanowił część IX pieśni „Myszeidy”. Dygresyjna oktawa ukazała się jako samodzielny utwór w 1774 roku w „Zabawach Przyjemnych i Pożytecznych” jeszcze przed wydaniem poematu, którego fragmenty prezentowane były podczas obiadów czwartkowych na Zamku Królewskim. Nie wyklucza się, że decyzję o druku fragmentu poematu heroikomicznego podjął bez wiedzy autora ówczesny redaktor „Zabaw”, Adam Naruszewicz.