Rozsądek, rozum – Boccacio przekonuje, że te cechy pozwalają człowiekowi uchronić się od nieszczęść oraz niepowodzeń i nie ma sytuacji tak groźnej, z której nie można by wyjść cało dzięki rozumowi czy sprytowi. Na przykład w noweli „Na gorącym uczynku”, czwartej opowieści z dnia ósmego, piękna wdowa ratuje się przed grzesznym związkiem z proboszczem, podsuwając duchownemu swoją służącą. Jednocześnie rozum i spryt pozwala oszukiwać innych, jak w noweli „Miłostki archanioła Gabriela”, kiedy przebiegły zakonnik przekonuje piękną, ale niemądrą damę, że zakochał się w niej sam archanioł i będzie się z nią spotykał pod postacią właśnie zakonnika.
Dekameron - Motyw rozumu
Informacje
- Lektura:Dekameron
- Epoka: Renesans
- Autor:Boccaccio Giovanni
- Redakcja:Streszczenia.pl
-
Treść lektury