Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Niestatek [Oczy są jak ogień...] - Analiza utworu

Podmiot liryczny – podmiot liryczny w wierszu nie jest jednoznacznie określony. Możemy mówić o mężczyźnie, który zwraca się do swojej kochanki. Opisuje on swoją kobietę podczas dwóch sytuacji - gdy jest z nią w zgodzie oraz gdy się kłócą. W utworze na zasadzie kontrastu ukazana jest kobieta oczami mężczyzny podczas zgody i kłótni. Mężczyzna opisuje kobietę w pierwszej części w samych superlatywach, wszystko jest w niej piękne oraz cudowne. Natomiast gdy się oboje kłócą, wszystkie dotychczasowe piękne części ciała kobiety zamieniają się w szpetne i obrzydliwe. Podmiot liryczny nie kocha głęboko swojej kochanki, jest to miłość płytka, bazująca na wyglądzie zewnętrznym. Miłość jest jak swoista gra dworska.


Przedmiot liryczny –  przedmiotem lirycznym w wierszu tym jest kochanka podmiotu, która jawi mu się, w zależności od zgody czy kłótni, raz jako anioł, a raz jako szpetna klacz. Opis urody nie zależy tutaj od rzeczywistych cech wyglądu kobiety. Cechu urody zmieniają się w zależności od stanu emocjonalnego podmiotu lirycznego.
Podmiot liryczny – podmiot liryczny w wierszu nie jest jednoznacznie określony. Możemy mówić o mężczyźnie, który zwraca się do swojej kochanki. Opisuje on swoją kobietę podczas dwóch sytuacji - gdy jest z nią w zgodzie oraz gdy się kłócą. W utworze na zasadzie kontrastu ukazana jest kobieta oczami mężczyzny podczas zgody i kłótni. Mężczyzna opisuje kobietę w pierwszej części w samych superlatywach, wszystko jest w niej piękne oraz cudowne. Natomiast gdy się oboje kłócą, wszystkie dotychczasowe piękne części ciała kobiety zamieniają się w szpetne i obrzydliwe. Podmiot liryczny nie kocha głęboko swojej kochanki, jest to miłość płytka, bazująca na wyglądzie zewnętrznym. Miłość jest jak swoista gra dworska.


Przedmiot liryczny –  przedmiotem lirycznym w wierszu tym jest kochanka podmiotu, która jawi mu się, w zależności od zgody czy kłótni, raz jako anioł, a raz jako szpetna klacz. Opis urody nie zależy tutaj od rzeczywistych cech wyglądu kobiety. Cechu urody zmieniają się w zależności od stanu emocjonalnego podmiotu lirycznego.