„Panie! gdy czasu męczarnie zawichrzą ducha świątynię,
Panie! Ty chroń od szaleństwa, a naród Twój wierny nie zginie”
(Józef Szujski, „Obłąkani”)
„Przypatrz się, co jest polskie szaleństwo! Rozpadną się i rozsypią jak klepki, jeśli im się równy w podłości nie wydam”
(Żeromski, „Duma o hetmanie”)
„Wielką zawsze zagadką jest serce człowieka.
Czego w nim rozum długo, daremnie docieka,
To częstokroć szaleństwo, przypadkiem wiedzione,
błędną natrafia ręką - i zrywa zasłonę”
(A. Fredro, „Ciotunia”)
„W szaleństwie gorszy od źwirząt:
Wprost już nie człowiek, lecz przyrząd!”
(„Pochwała wieku dojrzałego”, Tadeusz Żeleński)
„Z głupstwa rosną nauki - a z nauk szaleństwo”
(J. Słowacki, „Maria Stuart”)
„Dziwny czas... jestem sam na kształt szaleńca (...)”
(Słowacki, „Zawisza Czarny”)
„Biada - mówił - niewiastom, jeśli kochają szaleńców,
których oko wybiegać lubi za wioski granice...”
(A. Mickiewicz, „Konrad Wallenrod”)
„Bo coś w szaleństwach jest młodości,
Wśród lotu, wichru, skrzydeł szumu,
Co jest mądrzejsze od mądrości
I rozumniejsze od rozumu.”
(L. Staff, „Znad ciemnej rzeki”)
„Dawniej myślałem rzeczy uczynić szalone,
Wami - założyć nowych narodów początek (...)”
(J. Słowacki, „Daję wam tę ostatnią koronę pamiątek”)
„A dobrze, kiedy się tak omylny świat mieni,
iż kiedy mądrzy milczą, niech mówią szaleni”
(M. Rej, „Zwierzyniec”)
Panie! Ty chroń od szaleństwa, a naród Twój wierny nie zginie”
(Józef Szujski, „Obłąkani”)
„Przypatrz się, co jest polskie szaleństwo! Rozpadną się i rozsypią jak klepki, jeśli im się równy w podłości nie wydam”
(Żeromski, „Duma o hetmanie”)
„Wielką zawsze zagadką jest serce człowieka.
Czego w nim rozum długo, daremnie docieka,
To częstokroć szaleństwo, przypadkiem wiedzione,
błędną natrafia ręką - i zrywa zasłonę”
(A. Fredro, „Ciotunia”)
„W szaleństwie gorszy od źwirząt:
Wprost już nie człowiek, lecz przyrząd!”
(„Pochwała wieku dojrzałego”, Tadeusz Żeleński)
„Z głupstwa rosną nauki - a z nauk szaleństwo”
(J. Słowacki, „Maria Stuart”)
„Dziwny czas... jestem sam na kształt szaleńca (...)”
(Słowacki, „Zawisza Czarny”)
„Biada - mówił - niewiastom, jeśli kochają szaleńców,
których oko wybiegać lubi za wioski granice...”
(A. Mickiewicz, „Konrad Wallenrod”)
„Bo coś w szaleństwach jest młodości,
Wśród lotu, wichru, skrzydeł szumu,
Co jest mądrzejsze od mądrości
I rozumniejsze od rozumu.”
(L. Staff, „Znad ciemnej rzeki”)
„Dawniej myślałem rzeczy uczynić szalone,
Wami - założyć nowych narodów początek (...)”
(J. Słowacki, „Daję wam tę ostatnią koronę pamiątek”)
„A dobrze, kiedy się tak omylny świat mieni,
iż kiedy mądrzy milczą, niech mówią szaleni”
(M. Rej, „Zwierzyniec”)