„Jednego pijaka, który postanowił wiekuiście rozstać się z gorzałką, zrozumieć może tylko drugi pijak, który również postanowił rozstać się z gorzałką.”
(J. Pilch, „Pod Mocnym Aniołem”)
„Kto był przyczyną rozstania naszego,
Niechaj łzy moje upadną na niego!”
(A. Asnyk, „Klątwa”)
„…A kiedy przyjdzie godzina rozstania,
Popatrzmy sobie w oczy długo, długo
I bez jednego słowa pożegnania
Idźmy – ja w jedną stronę, a ty w drugą.”
(T. Żeleński, „A kiedy przyjdzie…”)
„Ach! kto choć na dnie serca ma dla przyjaciela
Choćby iskierkę czucia, gdy się z nim rozdziela,
Dobędzie się iskierka ta przy pożegnaniu,
Jako ostatni płomyk życia przy skonaniu!”
(A. Mickiewicz, „Pan Tadeusz”)
„Bo to jest wieszcza najjaśniejsza chwała,
Że w posąg mieni nawet pożegnanie.”
(J. Słowacki, „Bo to jest wieszcza najjaśniejsza chwała…”)
„Więc pożegnałem was – k t ó r z y ś c i e c h c i e l i,
Bym nie osmucał tych brzegów zielonych,
A – przecież żywy-m!...”
(C.K. Norwid, „Promethidion”)
„Oko się moje senne łzami mruży,
Róże uwiędły – czara wychylona
I pieśń gdzieś leci ode mnie echowa…
Już pożegnałem Cię – jeszcze bądź zdrowa!”
(J. Słowacki, „Beniowski”)
„Każdy pocałunek, jaki składam na twej dłoni żegnając się z tobą i każde następujące po nim rozstanie to preludia przed wieczną rozłąką, która nas czeka niebawem...”
(L. Sterne, „Życie i myśli JW Pana Tristrama Shandy”)
„Żegnaj, książę, pierwszy raz w życiu widziałam człowieka!”
(F. Dostojewski, „Idiota”)
„Precz z moich oczu!... posłucham od razu,
Precz z mego serca!... i serce posłucha,
Precz z mej pamięci!... nie tego rozkazu
Moja i twoja pamięć nie posłucha.”
(A. Mickiewicz, „Do M…”)
(J. Pilch, „Pod Mocnym Aniołem”)
„Kto był przyczyną rozstania naszego,
Niechaj łzy moje upadną na niego!”
(A. Asnyk, „Klątwa”)
„…A kiedy przyjdzie godzina rozstania,
Popatrzmy sobie w oczy długo, długo
I bez jednego słowa pożegnania
Idźmy – ja w jedną stronę, a ty w drugą.”
(T. Żeleński, „A kiedy przyjdzie…”)
„Ach! kto choć na dnie serca ma dla przyjaciela
Choćby iskierkę czucia, gdy się z nim rozdziela,
Dobędzie się iskierka ta przy pożegnaniu,
Jako ostatni płomyk życia przy skonaniu!”
(A. Mickiewicz, „Pan Tadeusz”)
„Bo to jest wieszcza najjaśniejsza chwała,
Że w posąg mieni nawet pożegnanie.”
(J. Słowacki, „Bo to jest wieszcza najjaśniejsza chwała…”)
„Więc pożegnałem was – k t ó r z y ś c i e c h c i e l i,
Bym nie osmucał tych brzegów zielonych,
A – przecież żywy-m!...”
(C.K. Norwid, „Promethidion”)
„Oko się moje senne łzami mruży,
Róże uwiędły – czara wychylona
I pieśń gdzieś leci ode mnie echowa…
Już pożegnałem Cię – jeszcze bądź zdrowa!”
(J. Słowacki, „Beniowski”)
„Każdy pocałunek, jaki składam na twej dłoni żegnając się z tobą i każde następujące po nim rozstanie to preludia przed wieczną rozłąką, która nas czeka niebawem...”
(L. Sterne, „Życie i myśli JW Pana Tristrama Shandy”)
„Żegnaj, książę, pierwszy raz w życiu widziałam człowieka!”
(F. Dostojewski, „Idiota”)
„Precz z moich oczu!... posłucham od razu,
Precz z mego serca!... i serce posłucha,
Precz z mej pamięci!... nie tego rozkazu
Moja i twoja pamięć nie posłucha.”
(A. Mickiewicz, „Do M…”)