Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Profesor Tutka o przywiązaniu do przeszłości - streszczenie

Opowiadanie rozpoczyna się od spostrzeżenia Tutki, jak wiele drogocennych skarbów stracili ludzie podczas wojny. Twierdzi jednak, że strata nie była tak bolesna w świetle wojennych wydarzeń.


Jako przykład wskazuje na swego przyjaciela, którego miał przed wojną. Ów znajomy posiadał w domu piękną szablę turecką, eksponat spod Wiednia. Był do niej bardzo przywiązany, kochał ją miłością niemal ludzką. Któregoś dnia złodzieje ukradli eksponat. Zrozpaczony mężczyzna nie wiedział, co ma robić, popadł w kompletny dół psychiczny. Próbował odzyskać przedmiot-rozesłał wieści do celników i antykwariuszy. Mijały jednak miesiące, a o szabli nie było żadnych wieści.


Tutka, sam mając jakiś starowenecki drobiazg do naprawy, udał się do majstra. Adres otrzymał po długich poszukiwaniach, a sam trafił do niego niemal cudem. Oddając do naprawy swój przedmiot, zauważył wiszącą na ścianie szablę przyjaciela. Zaczął o nią dyskretnie wypytywać i dowiedział się, że jest to wierna kopia oryginału, którą zlecił mu do wykonania inny klient. Tutka udał zdziwienie, że mistrz tak dobrze znał oryginał i doznał lekkiego szoku, że ten zna go bardzo dobrze, jako że sam ów oryginał robił kilkanaście lat wcześniej dla tego samego człowieka.

Komentarze

    1 + 1 =