Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Starożytność

      mieszanina żywiołów, z której wyłoniła się pierwsza para bogów - Uranos i Gaja. Ich dziećmi był ród tytanów, cyklopów i hekatonchejrów (sturękich). Uranos nie lubił swoich dzieci, więc strącił je do Tartaru, bezpowrotnej otchłani. Gaja znienawidziła męża i uknuła spisek z najmłodszym z tytanów - Kronosem, który uzbrojony w sierp zaczaił się na ojca i okaleczył go. Z krwi Uranosa narodziły się boginie zemsty, Erynie. Uranos został strącony z tronu.

      W międzyczasie z chaosu wyłonił się stały ląd i słońce, a spadające deszcze spowodowały, że ziemia pokryła się lasami. Ukształtowała się rzeźba terenu, narodziły gwiazdy i pojawiły zwierzęta.

      • Cztery wieki ludzkości

      Na początku był wiek złoty. Nad światem panował Kronos, a świat był mlekiem i miodem płynący. Ludzie żyli bez trosk, trudów i ciężkiej pracy, nie starzeli się i spędzali życie na zabawie. Kiedy rządy Kronosa upadły, skończyła się ta epoka, a ludzie zamienili się w dobre bóstwa.

      Nastąpił wiek srebrny, w którym życie ludzkie trwało długo, ale dzieciństwo trwało sto lat, a dorosłość była krótka i nieszczęśliwa. Ludzie byli źli i dumni, sprzeciwiali się bogom, więc Zeus ich pozabijał. Zapisali się w ludzkiej pamięci jako dusze błogosławione.

      Kolejnym wiekiem był wiek brązowy. Ludzie miłowali wojny, mieli siłę olbrzymów i twarde serca. Nie znali żelaza, używali do wszystkiego brązu. Był to wiek herosów, dokonywano wtedy bohaterskich czynów.

      Do dzisiaj trwa wiek żelazny, w którym takie czyny już się nie powtórzyły.

      • Prometeusz

      Według legendy Prometeusz, jeden z tytanów, ulepił człowieka z gliny zmieszanej ze łzami. Dał mu duszę z ognia niebieskiego. Człowiek, którego stworzył, był słaby, nie mógł bronić się, był bezradny. Prometeusz sprowadził więc ludziom ogień, który ich ogrzał i odstraszył dzikie zwierzęta. Tytan nauczył ludzi, jak używać ognia, nauczył ich też sztuk i rzemiosł. Zeus nie był z tego zadowolony i kazał Hefajstosowi, by stworzył piękną kobietę na wzór bogiń. Atena nauczyła ją kobiecych robótek, Afrodyta nadała wdzięk i urok, Hermes podarował skryty charakter i dar kuszącej wymowy. W posagu podarowano jej szczelnie zamkniętą glinianą beczkę. Kobietę nazwano Pandorą (dar bogów) posłano na ziemię i pozostawiono przed chatą Prometeusza, ten zwietrzył podstęp i odprawił ją. Przyjął ją jego brat Epimeteusz (wstecz myślący), który natychmiast się z nią ożenił. Prometeusz przestrzegł brata, by nie otwierał beczki, z którą przybyła Pandora, ta jednak przekonała męża. Gdy podnieśli wieko, na świat wyleciały wszystkie możliwe nieszczęścia.

      Prometeusz chciał odpłacić się na bogach, więc zabił wołu i podzielił go na dwie części. Mięso owinął skórą, a kości nakrył tłuszczem. Kazał Zeusowi wybrać którąś z części, ten wybrał część tłustą, bo spodziewał się, że znajdzie się tam delikatne mięso. Gdy odkrył, że są tam tylko kości, rozzłościł się. Od tej pory bogom składano w ofierze właśnie te części zwierząt. Zeus zemścił się, przykuwając Prometeusza do skały Kaukazu, a każdego dnia głodny orzeł przylatywał i wyjadał mu wątrobę, która odrastała każdego dnia.