Krzysztoń Jerzy

Jerzy Krzysztoń urodził się 23 marca 1931 roku w Lublinie. W dzieciństwie mieszkał w Grodnie. W roku 1940 wywieziono go do Kazachstanu wraz z matką i bratem. Uczył się w rosyjskiej szkole. Dwa lata później przewieziono go z armią Andersa do Iranu. Następnie przebywał w Indiach i Ugandzie. Do Polski powrócił w 1948 roku i zamieszkał ponownie w Lublinie. Zdał maturę i rozpoczął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na wydziale filologi polskiej i angielskiej. W 1952 roku zamieszkał w Warszawie. Pracował w Stowarzyszeniu „Pax”, w redakcjach „Dziś i jutro”, a także tygodniku „Kierunki”. Polonistykę ukończył w 1953 roku, a w dwa lata później anglistykę. Objął też stanowisko kierownika Redakcji Słuchowisk Polskiego Radia. Zadebiutował literacko w 1949 roku opowiadaniem „Wspomnienia indyjskie”. Zasłynął także z cyklu reportaży z USA „Skok w Eldorado” (1967). W 1953 roku otrzymał nagrodę literacką młodych im. W. Pietrzaka oraz nagrodę Ministra Obrony Narodowej za cykl słuchowisk „Polacy na fontach II wojny światowej”. Otrzymał również odznaczenie Złotego Krzyża Zasługi (1974) i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1982). Popełnił samobójstwo 16 maja 1982 roku w Warszawie.


Źródło: streszczenia.pl