Diderot Denis

Denis Diderot urodził się 5 października 1713 roku w Langres we Francji. Był pisarzem, krytykiem literackim, a także filozofem i encyklopedystą Oświecenia. Był twórcą teorii dramatu mieszczańskiego w ujęciu niezwykle nowoczesnym. Utwory dramatyczne zamieścił pomiędzy tragedią a komedią przez co stały się bliższe codziennym realiom widzów. Swoje spostrzeżenia sprecyzował w „Rozmowach o Synu naturalnym” i w „O poezji dramatycznej”.

Był również jednym z głównych autorów „Encyklopedii” (1751-1772). Prace nad „Encyklopedią” zabrały 27 lat jego życia. W okresie tym nie brakowało także częstych aresztowań i pobytów w areszcie. Swoje poglądy religijne z kolei szczególnie zaakcentował w „Liście o ślepcach”. Diderot był również krytykiem malarstwa , angażował się także w życie polityczne będąc początkowo zwolennikiem absolutyzmu oświeconego, jednak z czasem stał się zwolennikiem demokratyzmu, był również przeciwny kolonializmowi i despotyzmowi.

Zasłynął głównie z powieści „Kubuś Fatalista i jego pan” pisanej w latach 1771-1778 oraz dialogu „Sen D'Alemberta” (1769). Zmarł 31 lipca 1784 roku w Paryżu.

 


Źródło: streszczenia.pl