Byron George Gordon

George Gordon Byron urodził się 22 stycznia 1788 roku w Londynie. Był poetą, a także dramatopisarzem. Jego ojcem był John, kapitan gwardii, a matką Katarzyna Gordon. Po śmierci ojca zamieszkał z matką. W 1799 roku otrzymał w spadku tytuł lorda i rodowy spadek. Następnie zamieszkał w Newstead w Anglii. Od 1801 roku uczył się w szkole średniej w Harrow, następnie studiował w Cambridge. Dużo czytał, bawił się i flirtował. W roku 1807 wydał tomik wierszy „Godziny bezczynności”. W wieku lat 21 udał się w podróż ze swym przyjacielem Jamesem Hobhouse. Trwała ona dwa lata. W tym czasie mężczyźni zwiedzili Hiszpanię i Portugalię, Maltę, Albanię, Grecję i Konstantynopol. W 1815 roku poślubił Annę Izabellę Milkbenke. Małżeństwo to rozpadło się po narodzinach pierworodnej córki, Augusty Ady. Następnie opuścił Anglię pisząc utwory o charakterze orientalnym (Giaur, Narzeczona z Abydos, Korsarz, Oblężenie Koryntu, Paryzyna). Podróżował przez Belgię, Niemcy, Szwajcarię, Włochy. Zamieszkał w Rawennie, następnie w Wenecji. Tu też poznał hrabinę Guiccioli. Swoją twórczość zamknął poematem „Don Juan”(1818-1824). Opowiadał on o sytuacji ówczesnej Europy. Nie został jednak ukończony, gdyż na wieść o wybuchu powstania Greków przeciwko niewoli tureckiej w roku 1824 wyjechał z Włoch do Grecji. Zapadł na febrę i zmarł 19 kwietnia 1824 roku. Charakterystyczny dla twórczości Byrona jest wykreowany bohater bajroniczny, czyli człowiek samotny, zbuntowany, wyjątkowy, nieszczęśliwie zakochany, a także skazany na tragiczny koniec.

 


 


Źródło: streszczenia.pl