Romantyzm
Romantyzm to okres w dziejach historii, literatury i kultury europejskiej przypada na przełom XVIII i XIX w. Romantyzm zrodził się z ruchów wolnościowych w Europie, nawiązujących do idei Wielkiej Rewolucji Francuskiej. W Anglii ta epoka zbiegła się w czasie z ruchem czartystów, w Rosji powstaniem dekabrystów, a w Polsce powstaniem listopadowym. Zapowiedzi romantyzmu w Polsce pojawiały się już po ostatnim rozbiorze w 1795, a właściwy czas tej epoki to lata 1822-1863. W 1822 wydano w Wilnie tom "Poezji" Mickiewicza, tom ten stanowił manifest literatury romantycznej. Zaś w 1863 wybuchło powstanie styczniowe, które zakończyło okres romantyzmu i politykę walk niepodległościowych.
Nazwa Romantyzm” pochodzi od słowa „romanus” czyli rzymski. Średniowieczne określenie „lingua romana” odnosiło się jednak nie do łaciny, ale do języka ludowego, który łączył łacinę z elementami ojczystymi.
Cechy charakterystyczne romantyzmu:
- postawienie uczucia ponad rozumem, bo to ono najbardziej pomaga człowiekowi poznać tajemnice życia i świata;
- możliwość nawiązania kontaktu ze światem nadprzyrodzonym;
- pojawienie się w literaturze wątków fantastycznych, baśniowych, fantastycznych, korzystanie z podań i legend;
- tajemniczość;
- nawiązanie do motywów historycznych, w szczególności średniowiecznych;
- orientalizm;
- złamanie reguł i zasad klasycznej poetyki, która krępowała rozwój jednostki;
- indywidualizm.
Typy bohaterów romantycznych:
Bohater bajroniczny – stworzony przez Byrona („Giaur”). Cechuje go bunt wobec świata, konwencji, norm. Samotnie walczy przeciw tym normom, najczęściej z wysokich pobudek, takich jak patriotyzm i miłość, niestety przegrywa. Jest tajemniczy, znamy tylko fragmenty jego życia. Targają nim silne namiętności i emocje, które nim całkowicie go kontrolują. Prowadzi to do zbrodni. Jest indywidualistą, ma silnie rozbudowane poczucie własnej wartości i wyższości, jest dumny i niezależny. Jest przede wszystkim romantycznym buntownikiem.
Bohater werteryczny posiada przesadnie wybujałą uczuciowość. Patrzy na świat przez pryzmat swoich marzeń oraz poezji. Nie zgadza się na panujące konwencje moralne i obyczajowe, ale nie podejmuje zdecydowanego, konkretnego działania. Cechuje go silne poczucie bezsensowności istnienia, dąży do samozagłady, życie kończy najczęściej samobójstwem. (J.W. Goethe „Cierpienia młodego Wertera”).
Bohater wallenrodyczny działa motywowany wysokimi patriotycznymi pobudkami. Dla Ojczyzny poświęca własne dobro osobiste i szczęście ukochanej. Jest rozdarty między ojczyzną a rodziną. W ostateczności wybiera ojczyznę. Poświęca dla niej wszystko, nawet honor.
Koncepcja poety i poezji w utworach romantycznych
Poeta jest uważany za przywódcę duchowego narodu, wieszcza, drogowskaz. Jest postacią wyjątkową, obdarzoną przez Boga licznymi przymiotami. Niezwykle często poeta jest bohaterem. Bohater romantyczny jest człowiekiem, który przeżywa tragiczny konflikt spowodowany konfliktem pomiędzy wyznawanymi ideałami a zastaną rzeczywistością, jest to człowiek niepogodzony ze światem i społeczeństwem, w którym żyje, buntuje się przeciwko obowiązującym normom społecznym i kulturalnym oraz obyczajowym. Bohater romantyczny jest indywidualistą i człowiekiem o przebogatym życiu wewnętrznym, jest pełen sprzeczności, wahań i rozterek.
Cechą bohatera romantycznego jest przeżywanie wielkiej romantycznej miłości, która jest wielką namiętnością, zdaniem romantyków dowodzi dominacji uczuć nad rozumem. Miłość romantyczna jest prawie...
Autor: Streszczenia.pl
Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Streszczenia.pl
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Streszczenia.pl
Wyślij SMS o treści: koddtekst na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT