Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Lewis Clive Staples

Clive Staples Lewis (1898-1963) – angielski pisarz i filozof, zasłynął jako autor cyklu p.t.: „Opowieści z Narnii”. Urodzony w Belfaście 29 listopada 1898 roku, we wczesnym dzieciństwie edukowany był w domu. Po śmierci matki (1908) uczęszcza do szkoły Wynyard w Watford, a następnie do Campell College, które opuszcza ze względów zdrowotnych. W wieku kilkunastu lat Lewis przeżywa fascynację mitologią grecką i skandynawską (co znajdzie odbicie m.in. w fantastycznym cyklu o Narnii). Chłopiec interesuje się literaturą, szybko osiąga wybitne wyniki w nauce. Po ukończeniu Malvern College zostaje przyjęty na studia w Oksfordzie. W tym samym roku (1916) Lewis zaciąga się do armii. Bierze udział w I wojnie światowej (zostaje ranny, przechodzi długą rekonwalescencję). Po powrocie do ojczyzny w 1918 roku kontynuuje rozpoczęte studia (literatura) i kończy je z wyróżnieniem. Po zakończeniu studiów pracuje jako wykładowca w Magdalen College w Oxfordzie, a później na Uniwersytecie w Cambridge. W tym czasie Lewis wraz z grupą przyjaciół (Tolkien, Williams, Barfield i brat pisarza – Warren Lewis) tworzy nieformalny klub dyskusyjny określany mianem „Inklingów”. Spotkania dają początek wieloletniej przyjaźni Lewisa i J.R.R. Tolkiena. W 1931 roku młody pisarz przeżywa religijne nawrócenie (jako nastolatek był zadeklarowanym ateistą) i wstępuje do kościoła anglikańskiego (jest to jedno z kluczowych wydarzeń w biografii Lewisa, które znajdzie odbicie w jego dalszej twórczości). W 1950 roku ukazuje się „Lew, czarownica i stara szafa” – baśniowa opowieść, stworzona z myślą o dziecięcym czytelniku. Popularność dzieła skłania pisarza do tworzenia kolejnych tomów, opisujących fantastyczną krainę i jej mieszkańców. Kolejne tomy z cyklu o Narnii to: „Książę Kaspian” (1951), „Podróż Wędrowca do Świtu” (1952), „Srebrne krzesło” (1953), „Koń i jego chłopiec” (1954), „Siostrzeniec czarodzieja” (1955), „Ostatnia bitwa” (1956). Pod koniec życia Lewis – już jako uznany autor – nawiązuje znajomość z amerykańską pisarką Joy Gresham, która po separacji z mężem przybywa do Anglii z dwójką synów. Lewis bierze z nią ślub cywilny, a po kilku latach – w obliczu nieuleczalnej choroby Gresham – ślub kościelny. Pisarka umiera w 1960 roku. Rok później u Lewisa zdiagnozowano ciężką chorobę nerek. Autor cyklu o Narnii umiera 22 listopada 1963 roku. Jego ciało zostaje złożone na cmentarzu Kościoła św. Trójcy w Oksfordzie.

Najważniejsze dzieła:

1928 – „Pakameria”
1938 – „Z milczącej planety” (cykl: Trylogia kosmiczna)
1940 – „Problem cierpienia” (rozważania)
1942 – „Listy starego diabła do młodego”
1943 – „Perelandra” (cykl: Trylogia kosmiczna)
1945 – „Ta straszna siła” (cykl: Trylogia kosmiczna)
1950-56 – „Opowieści z Narnii”:
„Lew, czarownica i stara szafa” (1950)
    „Książę Kaspian” (1951)
    „Podróż Wędrowca do świtu” (1952)
    „Srebrne krzesło” (1953)
    „Koń i jego chłopiec” (1954)
    „Siostrzeniec czarodzieja” (1955)
    „Ostatnia bitwa” (1956)
1952 – „O wierze i moralności chrześcijańskiej”
1955 – „Zaskoczony radością – moje wczesne lata” (autobiografia)
1960 – „Cztery miłości”
1961 – „Smutek”
1964 – „Odrzucony obraz. Wprowadzenie do literatury średniowiecznej i renesansowej”
1967 – „Listy do nieznajomej”
1970 – „Bóg na ławie oskarżonych”