Domańska Antonina

Biografia

Antonina Domańska urodziła się we wrześniu 1853 roku w Kamieńcu Podolskim, zmarła 26 stycznia 1917 roku w Krakowie. Autorka książek dla młodzieży, tłumaczka. Pochodziła z rodziny inteligenckiej, jej ojcem był lekarz Aleksander Kremer, a matką Modesta Płońska. Razem z rodziną wyjechała z Kamieńca Podolskiego po upadku powstania styczniowego. W 1865 roku zamieszkała w Krakowie.

Domańska wspierała instytucje opiekuńcze dla dzieci. Na przełomie XIX i XX wieku była znaną postacią krakowskiego życia kulturalnego. Wyszła za mąż za Stanisława Domańskiego, który był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Została pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Antonina Domańska uznawana jest za pierwowzór postaci Radczyni z „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego. 

Charakterystyka twórczości

Za początek  twórczości Antoniny Domańskiej uważa się cykl opowiadań dla dzieci, opublikowany w 1890 roku w „Wieczorach Rodzinnych”. Znana jest przede wszystkim jako autorka powieści i opowiadań dla dzieci oraz młodzieży. Wybrane publikacje Antoniny Domańskiej: „Hanusia Wierzynkówna. Powiastka z czasów Kazimierza Wielkiego” (1909), „Na pensji. Dwa opowiadania” (1909), „Przy kominku. Opowieści fantastyczne dla młodzieży” (1911), „Historia żółtej ciżemki. Powiastka z czasów panowania Kazimierza Jagiellończyka” (1913), Krysia Bezimienna. Opowiadanie z czasów Zygmunta Augusta i Stefana Batorego” (1914), „W noc świętego Jana” (1917), „Złota przędza i inne opowiadania” (1918), „Kuglarz Matki Boskiej. Legenda z XIII wieku” (1920). 

Źródło: streszczenia.pl