David Defoe (Daniel Foe) urodził
się 22 września 1660 roku w rodzinie Jamesa Foe, rzeźnika, w
dzielnicy Stoke Newington w Londynie. Był pisarzem angielskim,
któremu największą sławę przyniosła powieść „Robinson
Crusoe”. Uważany jest za prekursora powieści nowożytnej, autora
broszur polemicznych. W swojej karierze zajmował się także
dziennikarstwem. Angażował się również w życie polityczne,
niestety jego działalność szybko się zakończyła.
Po napisaniu
broszury „The Shortest Way with Dissenters” („Najlepszy sposób
na odszczepieńców”) Foe został aresztowany i przykuty do
pręgierza 31 lipca 1703 roku. W broszurze krytykował on wysokich
urzędników kościelnych, co nie spodobało się Kościołowi. Nie
został jednak obrzucony kamieniami czy nieczystościami przez
publiczność podczas egzekucji, jak to było w zwyczaju, a kwiatami.
Publiczność była oczarowana „Hymnem do pręgierza” napisanym
przed karą. Po kilku dniach pręgierza trafił do więzienia
Newgate. Robert Harley uiścił kaucję za jego uwolnienie. W zamian
za ten gest Daniel miał podjąc się współpracy z wywiadem. Miał
propagowac politykę ministra w swoich artykułach na łamach „A
Review of the Affairs of France”.
Gdy Harley stracił władzę
Daniel Foe wspierał jego następcę, a w kilka lat później
ponownie Harleya. Po śmierci królowej Anny i równoczesnym upadkiem
torysów kontynuował współpracę z wywiadem. W 1719 roku stworzył
powieść „Robinson Crusoe” opowiadającą o rozbiciu statku na
bezludnej wyspie i perypetiach rozbitka.
Pierwowzorem do napisania
powieści był Alexander Selkirka. Kolejną powieścią artysty
napisaną w 1720 roku był „Capitan Singleton”. Książka ta
wzbudziła wiele kontrowersji, gdyż opowiadała o miłości dwóch
mężczyzn. Opowieść przedstawiała miłość kwarka Williama do
kapitana Singletona. Mężczyźni ślubowali sobie miłość i wspólne
życie w charakterze pary. Zamieszkali oni w Londynie pod przebraniem
Greków, a Singleton dla zachowania pozorów poślubił nawet siostrę
Williama.
W 1772 roku ukazał się drukiem „Dziennik roku dżumy” opowiadający o wielkiej zarazie, która miała miejsce w Londynie w 1665 roku. W tym też roku napisał „Moll Flanders”, opisującej upadek i odkupienie win kobiety wiodącej samotne życie w XVIII- wiecznej Wielkiej Brytanii. Daniel Foe zmarł 24 kwietnia 1731 roku mając 71 lat. Pochowany został w Bunhill Fields w Londynie.
